Câsiye Suresi 34–37 Ayetleri Üzerine Bir Yorum

 

“Unutanlar Unutulur” 

1. Hakikatle Yüzleşme “Bugüne kavuşacağınızı unuttuğunuz gibi, bu gün biz de sizi unutuyoruz.”

Bu ayetle, insanın en büyük gafletinin altı çizilir:

Ahireti unutmak.

Yaşadığımız hayatın, ölümle birlikte sona ermeyeceğine dair onlarca ayet ve peygamber uyarılarına rağmen; birçok insan, bu dünya hayatını tek gerçekmiş gibi yaşar. Sanki bir daha hiç hesaba çekilmeyecekmiş gibi.

Oysa Allah burada açıkça buyurur:

“Bugün biz de sizi unutuyoruz.”

Bu unutma, bir ilgisizlik değil; bir karşılıktır. İnsan nasıl Allah’ı, ayetlerini, ölüm sonrası hayatı bilerek göz ardı ettiyse, şimdi o da aynı terk edilişle karşı karşıyadır.

2. Ateş ve Yalnızlık- “Barınağınız ateştir. Yardımcılarınız da yoktur.”

İşte şimdi insan, gerçek yalnızlığı tatmaktadır.

Bu dünyada para, makam, çevre, ideoloji, dostluk zannedilen her şey…

Hiçbiri oraya ulaşamamaktadır.

Artık ne bir avukat,

ne bir sığınak,

ne de bir dost vardır.

“Barınağınız ateştir.”

Ateş, sadece bir ceza değil, aynı zamanda terk edilişin, reddedilişin, yüz çevrilişin de sembolüdür.

3. Sebep Belli-“Allah’ın ayetlerini alaya almanız ve dünya hayatının sizi aldatmasıdır.”

Burada sebep çok açık:

• Ayetlerle alay etmek:
  Allah’ın sözlerini küçümsemek, onun emirlerini modası geçmiş görmek, dini alaya almak... Bu alaysı sözlerin, alaycı bakışların ve alayla yapılan tartışmaların karşılığıdır o cehennem. Dinin hakikatini alay konusu yapanlar, ahirette kendileri maskara olacaklardır.

• Dünya hayatının aldatması:
  Konfor, şan, gösteriş, biriktirme tutkusu, hız, haz ve ekranların baş döndürücü büyüsü…
  Bütün bunlar insanı öyle bir sarhoşluğa itmiştir ki, ayetlerde geçen “aldanmak” tam da bu körleşmeyi anlatır.
  Günümüzün seküler kültürü, insana ebedîliği unutturacak kadar güçlü bir hipnoz uygulamaktadır.

4. Artık Dönüş Yok- “Bugün ateşten çıkarılmazlar. Allah’ın rızasını kazandıracak amelleri işleme istekleri de kabul edilmez.”

Burada geriye dönüş ihtimali kesin bir şekilde reddedilir.

Dünya, amel yurduydu.

Orası tohum ekme yeriydi.

Burada ise sadece karşılık vardır.

İnsan artık ne kadar yalvarırsa yalvarsın,

“Ya Rabbi bir daha yapmayacağım, bana bir şans daha ver” dese de,

Artık o fırsat elinden alınmıştır.

Bu durum, Kur’an’da birçok kez şu ifadeyle geçer:

"Onlar ateşin karşısında durdurulduklarında 'Ah keşke!' derler. Ama artık geçtir."

5. Son Kelime- "Hamd, göklerin Rabbi ve yerin Rabbi, âlemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur."

Şimdi perde kapanır.

İlahi adalet tamamlanmıştır.

Kimseye haksızlık edilmemiştir.

Bu nedenle Allah, kendi yüceliğini, mutlak egemenliğini, hakkın galibiyetini ilan eder:

“Hamd, göklerin Rabbi ve yerin Rabbi, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.”

Bu ifade, hem bir mühürdür hem de bir ders.

Bütün güç, saltanat, mülk, otorite…

Aslında sadece Allah’ındır.

Geçici iktidarların, yalan vaatlerin, diktatörlüklerin, ideolojilerin hepsi çökmüştür.

6. Egemenlik Sahibi- “Göklerde ve yerde ululuk O’na aittir. O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.”

Bu son ayet, insana her şeyi hatırlatacak kadar yeterlidir.

Bütün ihtişam, güç, azamet ve hikmet,

bir tek zatın elindedir: Allah.

• O mutlak güç sahibidir:
  Hiçbir şey O'na karşı koyamaz.
  Sözleri kesindir, kararı değiştirilemez.

• O hüküm ve hikmet sahibidir:
  Her yaptığı yerli yerindedir.
  Her ceza adildir.
  Her nimet bir sınavdır.

 Bu Ayetler İnsanlık İçin Bir Yol Levhasıdır

Bu ayetler sadece bir korkutma değildir.

Bir yol levhasıdır.

İnsana şöyle der:

“Sen ebedi değilsin.

Sana verilen ömür bir fırsattır.

Her duyduğun ayet bir uyarıdır.

Alaya aldığın her emir bir gün seni bulur.

Eğer tövbe eder, yönelir, yaşarsan; seni bekleyen rahmettir.

Ama eğer inkâr eder, alay eder, ertelersen; seni bekleyen yalnızlıktır.”

Bugüne Ne Kaldı?

Bugün hâlâ Kur’an açık.

Hâlâ nefes alabiliyoruz.

Hâlâ vakit var.

Ama ne kadar zamanımız kaldığını bilmiyoruz.

Öyleyse:

• Ayetlerle alay etmeyelim.

• Allah’ı unutmayalım.

• Ahireti göz ardı etmeyelim.

• Ve en önemlisi, dünya hayatının bizi aldatmasına izin vermeyelim.

Çünkü:

Unutan unutulur.

Ve unutulanın barınağı sadece ateştir.

Erol Kekeç/19.03.2025/Sancaktepe/İST