Gazze İçin Bir Çığlık

Kalbinizde bir parça vicdan varsa, Gazzeli kardeşlerinize yardım etme zamanıdır; zira yarına ertelenen vicdan, vicdan değildir.

Ey insanlık! Gazze, yüreğimizde bir yara, sessiz bir çığlık, göz ardı edilen bir acıdır. Ne kadar konuşulsa, ne kadar yazılsa da duyulmayan, derin bir sancıdır. Bombaların ardında kül olan hayatlar, çökertilen umutlar, çocukların gözlerinde yarına dair hiçbir ışıltı bırakmayan korku… Tüm bunlar sadece Gazze halkının değil, insanlığın utancı, kaybedilmiş vicdanların suretidir.

Her gün yeni bir şafak kanla doğuyor o topraklarda. Çocukların kahkahaları yerini çığlıklara bırakmış, annelerin gözyaşları her gün biraz daha ağırlaşmış. Gazze, küçücük bir toprak parçasında direnen bir halkın sessiz çığlığıdır. Ya siz? O halkın acılarına sırtınızı dönüp geçmek mi vicdanınıza yakışan?

Orada her annenin gözyaşlarında bir çocuğun hatırası var, her çocuğun hayallerinde bombalar tarafından paramparça edilmiş bir gelecek… Her biri yarım kalmış, bir anıya dönüşmüş hayatlar. Çocuklarını her gün ölümü bilerek büyütmeye çalışan o annelere dönüp bakabiliyor musunuz?

Kendi çocuklarımız güvenle uyurken, orada her patlayan bomba bir çocuğun rüyasını karartıyor. Bir yetim daha, bir hayat daha eksiliyor. Yarın o hayatları hatırlayıp kendinize sorabilecek misiniz: “Ben ne yaptım?”

Dünyanın dört bir yanında dudaklar mühürlenmişken, Gazze’nin çığlıkları yankılanıyor. Bu sessizlik zulme sessiz bir ortaklık değil de nedir? Siz de mi o suskunların arasındasınız, yoksa sessizliği yırtıp ses olmayı seçenlerden mi olacaksınız?

Gazze’ye el uzatmak, yalnızca bir insani sorumluluk değil; insanlığımızı, vicdanımızı yeniden bulmak demektir. Gazze için atan bir kalp, dünya için atan bir kalptir. Bu dünyayı daha yaşanır kılmanın tek yolu, o kalbi genişletmekten geçer.

Kalbinizde bir parça vicdan varsa, Gazzeli kardeşlerinize yardım etme zamanıdır; zira yarına ertelenen vicdan, vicdan değildir.

Bahadır Hataylı/12.11.2024/Namazgah/İST